Նոր Զելանդիայի Հարավային տեխնոլոգիական ինստիտուտի, Օքլանդի տեխնոլոգիական համալսարանի և Օքլանդի համալսարանի հետազոտողները առաջարկել են մեթոդաբանություն`քաղաքային միջավայրում արևային էներգիայով սնուցվող կայանատեղիների ներուժը գնահատելու համար:

Գիտնականները նշել են, որ տեղում արևային էներգիայի արտադրությունը առանցքային նշանակություն ունի նոր սերնդի բարդ ավտոկայանատեղիների կենսունակության համար, որոնք շատ ավելի մեծ էներգիա են պահանջում, քան սովորական սարքերը, ընդ որում պահանջարկը գնահատվում է 500 Վտ-ից 1 կՎտ: «Տարեկան մեծ գումարներ են ծախսվում մեքենաները լիցքավորելու համար, և հարց է առաջանում խթանելու դրանց իրագործելիությունը այն վայրերում, որտեղ կայանատեղիների զբաղվածությունը քիչ է», – ասել են նրանք:

Մեքենաների առաստաղին գտնվող փոքր արևային վահանակները լավ միջոց են էներգիայի ծախսերը խնայելու համար, բայց խումբը նախազգուշացրել է արտադրողներին, որ պետք է հաշվի առնել օրվա և տարվա տարբեր ժամանակահատվածներում մասնակի ստվերը` տնտեսապես իրագործելի նախագծեր իրականացնելու համար: Եթե ֆոտովոլտային ուժը պետք է դեր խաղա, մեքենաների գտնվելու վայրը պետք է նախապես պլանավորվի ՝ արևային ճառագայթման ռեսուրսներին և շրջակա բոլոր ստվերային գործոններին համապատասխան:

Ակադեմիկոսները վերլուծել են Օքլանդի կենտրոնական բիզնես շրջանում տեղադրված 15 կայանատեղիի արևային ռեսուրսը: «Յուրաքանչյուր կայանատեղիի արևային վահանակ վերևից (256*256 պիքսել) նկարելու համար օգտագործվել է բարձրորակ 360 աստիճանի տեսախցիկ», – նշել են նրանք: Նրանք օգտագործել են մագնիսական կողմնացույց, որպեսզի տեսախցիկի նշման կետը միշտ համապատասխանի իրական հյուսիսին:

Երկնքի դիտման գործոնը (SVF) չափվեց յուրաքանչյուր 15 սարքից յուրաքանչյուրի համար: Նրանք պարզեցին, որ ավելի քիչ ստվերում գտնվող մեքենաներ ունեն SVF ՝ 72% և 62%:

«Բոլոր մյուս կայանատեղիները ստվերում էին 50% -ով կամ ավելին», – ասել են նրանք: «Այսինքն՝ այս մեքենաները չեն կարողանա տարվա ցանկացած ժամանակ ստանալ արևի ցրված ճառագայթման ավելի քան 50% -ը»:

Ուղղակի արևի ճառագայթման արդյունքներն ավելի հիասթափեցնող էին: Միայն երկու մեքենա է ստացել տարեկան ավելի քան 50%:

Դիֆուզիոն և ուղիղ ճառագայթումը գնահատելուց հետո հետազոտողները հաշվարկել են տարվա ընթացքում յուրաքանչյուր մեքենայի կողմից ստացված ընդհանուր ճառագայթումը: «Մեկ անգամ ևս ընդամենը երկու մեքենա հատեց 2880 ՄՋ/մետր քառակուսի շեմը, ինչը ներկայացնում է արևային վահանակների տեղադրման չափանիշը՝ հաշվի առնելով ինչպես տեխնիկական, այնպես էլ տնտեսական սահմանափակումները», – նշել են նրանք:

Հետազոտողները ներկայացրեցին իրենց եզրակացությունները «Արևային ռեսուրսների գնահատումը ժամանակակից ավտոկանգառների քաղաքային միջավայրում», որը վերջերս լույս տեսավ «Վերականգնվող էներգետիկայի» մեջ:

Աղբյուրը՝ այստեղ